بیماری پیسی یا ویتیلیگو

بیماری پیسی، بَرَص، لک و پیس یا ویتیلیگو vitiligo نوعی بیماری است که باعث از بین رفتن رنگ پوست در بخش های مختلف بدن می شود. مناطق بی رنگ با گذشت زمان بیش تر می شوند. این شرایط می تواند بر روی پوست در هر قسمت از بدن تأثیر بگذارد و همچنین می تواند روی مو و قسمت داخلی دهان نیز تأثیر بسزایی داشته باشد. حدود ۳ تا ۴ درصد جمعیت دنیا به بیماری پیسی مبتلا هستند.
معمولا رنگ مو و پوست توسط ملانین تعیین می گردد و بیماری پیسی هنگامی رخ می دهد که سلول هایی که ملانین تولید می کند از بین می رود یا در برخی موارد از کار می افتند. بیماری پیسی در افراد با هر نوع پوستی تأثیر می گذارد، اما ممکن است در افرادی که پوست تیره تری دارند بیشتر دیده شود.
این بیماری تهدید کننده زندگی یا مسری نیست. اما می تواند برای شخص مبتلا به عنوان فاکتور استرس زا باشد یا احساس بدی نسبت به خود ایجاد کند. درمان بیماری پیسی ممکن است رنگ را به پوست آسیب دیده بازگرداند اما نمی تواند از کاهش مداوم رنگ پوست یا عود آن جلوگیری نمی کند.

انواع پیسی

موضعی
• فوکال
• سگمنتال
• غشاهای مخاطی
عمومی
• اکروفیشیالولگاریس
• ترکیبی
• کامل

تمام سطوح پوست
تغییر رنگ می توواند روی تمام سطوح پوست تأثیر می گذارد. این نوع از بیماری پیسی ، پیسی تعمیم یافته نامیده می شود ، تکه های تغییر رنگ یافته اغلب بر روی اعضای بدن مربوطه به طور مشابه (به طور متقارن) پیشرفت می کنند.
یک طرف یا بخشی از بدن
این نوع از بیماری پیسی که سگمنتال نامیده می شود ، معمولا در سنین پایین تر اتفاق می افتد ، برای یک یا دو سال پیشرفت می کند و سپس متوقف می شود که به این نوع از بیماری ،پیسی موضعی (کانونی) گفته می شود. در این نوع از بیماری، پوست آسیب دیده روی صورت و دست ها و اطراف قسمت هایی از بدن مانند چشم ، بینی و گوش به وجود می آیند.
پیش بینی چگونگی پیشرفت بیماری کار دشواری است چون گاهی اوقات این لکه های روی پوست بدون درمان متوقف می شوند. در اغلب موارد ، از دست دادن رنگدانه ها گسترش می یابد و در نهایت بیشتر پوست شما را درگیر می کند. گاهی اوقات ، رنگ پوست باز می گردد.

علائم بیماری پیسی عبارتند از:

از بین رفتن تکه تکه رنگ های پوستی که معمولاً ابتدا در دست ها ، صورت و نواحی اطراف اندام تناسلی ظاهر می شود.
سفیدی زودرس موها در ناحیه ی سر مژه ها ، ابروها یا ریش
بافت هایی که داخل دهان و بینی قرار دارند (غشاهای مخاطی) نغییر رنگ می دهد.
این بیماری ها از هر سنی می تواند شروع شود ، اما معمولاً قبل از 30 سالگی ظاهر می شود.

دلایل از بین رفتن سلولهای رنگدانه ای ممکن است مربوط به موارد زیر باشد:

• اختلال در سیستم ایمنی بدن
• سوابق خانوادگی (وراثت)
• یک رویداد محرک ، مانند استرس ، آفتاب سوختگی شدید یا ضربه پوستی ، مانند تماس با یک ماده شیمیایی
عوارض پیسی
• پریشانی اجتماعی یا روانی
• آفتاب سوختگی
• اختلالات چشمی
• کاهش شنوایی

روش های درمان بیماری های پیسی

انتخاب روش درمانی شامل موارد زیر می شود:
• سن فرد بیمار
• میزان لک های ایجاد شده
• سرعت پیشرفت بیماری
• تأثیر آن بر سبک زندگی بیمار

داروها و روش های درمانی مبتنی بر نور برای کمک به بازگرداندن رنگ پوست یا حتی تسکین رنگ پوست در دسترس هستند ، اگرچه شامل نتایج غیر قابل پیش بینی می باشند. برخی از درمان ها ممکن است عوارض جانبی جدی داشته باشند.
حتی اگر درمان برای مدتی موفقیت آمیز باشد ، ممکن است نتایج طولانی مدت نباشند یا لکه های جدیدی ظاهر شوند.

پزشک اغلب داروها وروش هایی به عنوان درمان جانبی روی پوست استفاده می کند که از شیوع بیماری جلوگیری می کند. مانند:

• کرایوتراپی
• کرم کاموفلاژ
• نور درمانی
• رنگ‌زدایی
• فتوتراپی
• لیزر درمانی
• قرص یا تزریق کورتیکواستروئید
• پیوند پوست
خطرات احتمالی شامل عفونت ، رنگ لکه دار و عدم تغییر رنگ در ناحیه ی ایجاد شده است.

روشهای مراقبت در برابر پیسی

مراقبت در برابر آفتاب و منابع مصنوعی نور و اشعه ی یو وی
پوشیدن لباس هایی که از پوست شما در برابر آفتاب محافظت کند.
خودداری از استفاده از تخت های سولاریم و برنزه کننده استفاده نکنید.
از خال کوبی روی پوست بدن به شدت بپرهیزید.