بازارول من
خدمات پی آر پی PRP
پی ار پی مو، با تحریک رشد سلول‌های مو، تقویت فولیکول‌های مو باعث تقویت ریشه ها و رشد مو می شود، در این روش، ابتدا یک نمونه خون از خود فرد گرفته می‌شود. سپس با استفاده از فرایند سانتریفیوژ، پلاکت‌های خونی از بخش مایع خون جدا می‌شوند و به عنوان PRP شناخته می‌شوند. PRP، که حاوی عوامل رشد و پروتئین‌های مفیدی است، سپس به محل ریشه مو تزریق می‌شود.هرچند که برای بهبود التهابات عضلانی، رفع چروک و جوانسازی پوست و ... مناسب است. پی ار پی صورت از روش های درمانی بدون درد و عوارض شدید برای از بین بردن چروک ها و جوانسازی صورت است.
روش درمانی PRP است؟
روش درمانی پی‌آر‌پی (PRP) اینگونه است که در آزمایشگاه از قسمتی از بدن مثل بازو به مقدار حدود 20 سی‌سی خون گرفته می‌شود و این مقدار خون به همان اندازه‌ای است که برای آزمایش خون گرفته می‌شود. سپس نمونه دریافت شده از خون را درون دستگاه سانتریفیوژ (centrifuge) گذاشته و دستگاه با سرعت گردش بالایی که دارد پلاکت خون را جدا می‌کند که از این عمل، محلول غنی از پلاکت به دست می‌آید. این پلاکت ها برای درمان و بهبود بافت‌های صدمه دیده استفاده می‌شود و عملکرد مهم و مثبتی در ترمیم آن دارند.بعد از جدا شدن پلاکت های خون و بدست آمدن محلول پی‌آر‌پی، آن را به قسمت های آسیب دیده پوست و مو تزریق میکنند.
پی‌آر‌پی (PRP) چه کاربردهای دارد؟
محلول پی‌آر‌پی میتواند به بهبود و ترمیم بافت‌های صورت، دست، گردن، سر، کاهش التهاب مفصل‌ها و همچنین ریزش و کاشت مو و غیره کمک کند.
تاثیر پی‌آر‌پی (PRP) بر رشد و کاشت مو
یکی کاربردهای پی‌آر‌پی، کاشت و افزایش رشد مو و جلوگیری از ریزش آن و تقلیل التهاب پوست سر می باشد.تزریق پی آر پی به قسمت های آسیب دیده مو موجب ضخیم و پر شدن مو می‌گردد.همچنین برای کاشت مو، محلول پی آر پی به قسمتی که نیاز به رویش مو دارد، تزریق می شود و میتواند جای زخم های حاصل از جراحی، بخیه، جوش و غیره را از بین ببرد.
تاثیر پی‌آر‌پی (PRP) بر ترمیم بافت و کاهش التهاب
همانطور که گفته شد محلول پی‌آر‌پی میتواند به ترمیم بافت و جای زخم کمک زیادی کند. پی ار پی همچنین می تواند پارگی رباط‌ها، گرفتگی رگ و عضلات، آرتروز زانو و تاندون های آسیب دیده را درمان کند که برای درمان آسیب های ورزشی کاربرد زیادی دارد.عوارض جانبی بعضی از بیماری‌ها مانند آرتروز و ساییدگی مفصل زانو و پارگی رباط‌ها باعث ایجاد التهاب در مفاصل می‌شود که تزریق محلول پی آر پی میتواند این التهابات را از بین ببرد.
تاثیر پی‌آر‌پی (PRP) بر ترمیم و بهبود پوست
یکی دیگر از موارد استفاده پی‌آر‌پی، بازسازی و ترمیم پوست ، از بین بردن چین و چروک و جای زخم حاصل از جراحی و بقیه و جوش، خشکی پوست، پف دور چشم، افزایش رشد سلول‌ها و در نهایت ایجاد طراوت و شادابی پوست می باشد.
پی‌آر‌پی برای رفع چروک اطراف چشم
تزریق محلول پی‌آر‌پی به صورت و اطراف چشم می تواند موجب ترمیم و بازسازی بافت و سلول‌ها، رفع گودی و پف و تیرگی زیر چشم و چین و چروک های اطراف آن گردد.
عوارض PRP چیست؟
به دلیل اینکه محلول پی‌آر‌پی از خون و پلاکت‌های خود شخص استفاده می‌شود، هیچ گونه عوارض و آلرژی ایجاد نمی‌کند و تا به حال این موارد دیده نشده است. فقط گاهی در پایان درمان کبودی، درد و یا خونریزی ایجاد شده که بسیار کم اتفاق افتاده است و به زودی نیز از بین می‌رود.
همچنین درمان از طریق پی‌آر‌پی نیاز به هیچ‌گونه بستری و استراحت بعد از درمان ندارد و بلافاصله پس از پایان درمان می‌‌توان به انجام امور روزانه برگشت.
مراقبت‌های مورد نیاز قبل و بعد از تزریق پی‌آر‌پی
از یک هفته قبل از تزریق پی‌آر‌پی باید مصرف چای، قهوه و نوشیدنی های کافئین دار، مواد غذایی چرب کمتر شده و از خوردن مکمل ها جلوگیری شود و به جای آن آب و مایعات زیاد نوشید تا بدن پر از آب گردد.
پس از پایان عمل باید موارد زیر رعایت شود:
- پوست ممکن است دچار کبودی و تورم شود که تا حدود ۵ ساعت نباید پوست را لمس کرد تا قسمت‌های آسیب دیده به صورت کامل ترمیم شود.
- نباید بیش از حد در معرض مستقیم نور خورشید قرار گرفت و تا ۲۴ ساعت
- پس از پایان تزریق، نباید از مواد آرایشی استفاده کرد.
- استفاده از کیسه‌های یخ و یا کمپرس‌های گرم باعث آسیب رساندن به محل تزریق می‌شود.
- در هنگام خواب قسمت درمان شده باید به سمت بالا قرار بگیرد و با زمین یا بالشت برخوردی نداشته باشد.
- استفاده از کرم‌های ضد آفتاب تا یک ماه پس از تزریق به‌طور مکرر به شدت توصیه می شود.
در چه مواردی نباید از روش درمانی پی‌آر‌پی استفاده کرد؟
برای افرادی که دچار بیماریهای تیروئید، کبد، هپاتیت، سرطان پوست و خون، دیابت بالا و خارج از کنترل، انعقاد خون، مشکلات قلب و پلاکت های خون، عفونت و ایدز هستند و یا الکل و مواد مخدر مصرف میکنند، استفاده از این روش درمانی توصیه نمی شود و حتماً قبل از آن باید با پزشک مربوطه مشورت شود.
