دکتر حنیف غفاری

 استیصال و سردرگمی مقامات آمریکایی و در راس آنها دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور در مواجهه با قدرت، منطق و جایگاه والای نظام و ملت ایران بیش از هر زمان دیگری ملموس است. دونالد ترامپ از بدوحضور خود  در راس معادلات سیاسی واشنگتن، استفاده از اهرمهای نخ نمایی مانند "بازتعریف استراتژی فشار حداکثری"و "تهدید نظامی علیه ایران"را در دستورکار قرار داد تا به قول خود، شمشیر را برای جمهوری اسلامی ایران از رو ببندد! با این حال مواضع صریح و قاطعانه رهبر معظم انقلاب اسلامی در نفی مذاکره با آمریکا، نقشه راه وقیحانه دشمن قسم خورده ملت ایران را هدف قرار داد و آن را منهدم ساخت. تناقض گویی های ترامپ و استناد همزمان  وی به کلید واژگانی مانند مذاکره مستقیم، مذاکره غیرمستقیم، حمله نظامی و ....برگرفته از آشفتگی ذهنی و راهبردی حاکم بر کاخ سفید و دستگاه سیاست خارجی آمریکاست.  واقعیت امر این است که ترامپ در طول مدت زمان اندک حضور خود در کاخ سفید ( طی حدود سه ماه اخیر)، بارها متحدان اروپایی واشنگتن و دیگر بازیگران حوزه روابط بین الملل را بر سر وضع تعرفه های گمرکی، الحاق خاک برخی کشورها به آمریکا، جنگ و اشغالگری تهدید کرد اما نوع مواجهه ایران اسلامی با این تهدیدات، نسبت به اکثر کشورها متفاوت بود. رئیس جمهور آمریکا اکنون به وضوح نسبت به اصالت، ماهیت و قدرت نظام مبتنی بر ولایت فقیه و مردم سالاری دینی آگاه شده و دریافته که ایران اسلامی با هر کشور، سیاستمدار و بازیگری که لب به زبان تهدید سرزمین مقدس ما بگشاید با سخت ترین ابزارهای ممکن مواجهه خواهد کرد. دراین خصوص فاعده ای وجود دارد که بهتر است رئیس جمهور آمریکا قبل از آنکه خود را بیش از این مضحکه خاص و عام سازد نسبت به آن توجه داشته باشد: درخواست مذاکره با ایران در بطن و بستر تهدید و استراتژی مهار همه جانبه نه تنها با پاسخ مثبت ایران مواجه نخواهد شد، بلکه سخت ترین واکنشها را از سوی ایران اسلامی در برخواهد داشت. استراتژی مهار همه جانبه، همان استراتژی مخربی است که ترامپ در بطن آن، خواستار محدودیت سازی همزمان برای توان هسته ای، موشکی، نظامی و منطقه ای ماست. حتی در خصوص مذاکرات هسته ای نیز جمهوری اسلامی ایران خطوط قرمز بسیار پررنگ و ملاحظاتی دارد که تحت هیچ عنوانی از آنها عدول نخواهد کرد.  نخست اینکه جمهوری اسلامی ایران بدون راستی آزمایی، تضمین و جبران خسارات ناشی از خروج یکجانبه آمریکا از برجام، تن به هیچ گونه تفاهمی با طرف عهدشکن نخواهد داد. فراتر از آن، جمهوری اسلامی ایران هرگز زیربار برچیده شدن زیرساختهای هسته ای کشور و دستاوردهای بزرگی که دانشمندان هسته ای ما به دست آورده اند ، نخواهد رفت. اکنون اوضاع با سال 2015 ( زمان انعقاد برجام ) متفاوت است زیرا طرف عهد شکن غربی یک بار رسما از توافق هسته ای خارج شده و تعهدات خود را زیر پاگذاشته است. در چنین شرایطی بهتر است ترامپ و مقامات کاخ سفید حد راهبرد، رفتار و گفتار خود را در قبال کشور عزیزمان حفظ کنند زیرا در غیر این صورت خسارات و هزینه هایی متوجه واشنگتن می شود که حتی محاسبه آنها از عهده رئیس جمهور متوهم این کشور خارج خواهد بود.