تیراندازی خونین پشت چراغ قرمز

به گزارش تابناک به نقل از روزنامه اعتماد، فروردین امسال حادثه هولناکی در شهرستان بهارستان در غرب تهران رخ داد. آن روز رانندگانی که پشت چراغ قرمز بودند، دو راننده را دیدند که بر سر بوق زدن با هم دعوایشان شد و کمی بعد یکی از آنها روی دیگری اسلحه کشید و گلولهای به او شلیک کرد و با تهدید شاهدان پا به فرار گذاشت. راننده زخمی که گلوله به گردن او اصابت کرده بود به بیمارستان انتقال یافت و در حالی که امیدی به زنده ماندنش نبود، با تلاش پزشکان از مرگ نجات یافت. با این حال یک دست و پای او فلج شده شد و دیگر قادر نبود آنها را تکان دهد. از سوی دیگر تلاش برای شناسایی و دستگیری عامل این تیراندازی هولناک ادامه داشت تا اینکه با بررسی دوربینهای مداربسته، هویت وی شناسایی شد. او مجرمی سابقهدار بود که چند روز پیش در مخفیگاهش در تهران به دام پلیس افتاد و دستگیر شد. متهم در بازجوییها به جرم خود اقرار کرد و تحقیقات از او ادامه دارد. سرقت خانوادگی میلاد سالها قبل عضو یک باند راهزنی بود که از سوی پلیس دستگیر و تا مدتها زندانی بود. او مدعی است که تا پیش از دستگیری تصور میکرده شاکی کشته شده است. شاکی را میشناختی؟ نه اصلا. اما آن روز به شدت عصبیم کرد. پشت ترافیک بودیم و او مدام بوق میزد. اصلا جایی برای حرکت نبود، اما او دستش را روی بوق گذشته بود. کلافه شده بودم. در یک لحظه خون به مغزم نرسید و اسلحهای که داخل داشبوردم بود را برداشتم و به طرفش رفتم و به او شلیک کردم. در تمام این مدت تصور میکردم که قاتلم و برای همین با هویت جعلی و تغییر چهره زندگی میکردم. چرا با خودت اسلحه حمل میکردی؟ چون یک سارق حرفهای بودم. سال ۹۷ به همراه برادر، پدرم و چند نفر دیگر، باند راهزنی تشکیل دادیم. نصف شبها در جادههای اطراف تهران جلوی کامیونها را میگرفتیم و با تهدید اسلحه دست و پای راننده را بسته و بار کامیون را سرقت میکردیم. در آن زمان، محموله فرشهای نفیس، یکی از بزرگترین سرقتهایمان بود که کلی سر و صدا کرد و در نهایت دستگیر شدیم و افتادم زندان. اما زندان درس عبرت نشد. درست است؟ راستش دیگر مثل قبل حرفهای سرقت نمیکردم، چون همه اعضای خانوادهام زندان هستند و من فقط آزاد شده بودم. دله دزدی میکردم و اسلحه را بیشتر به خاطر حفظ جانم با خودم حمل میکردم که این اتفاق افتاد و دوباره دستگیر شدم.