فال حافظ ۱۸ مرداد ۱۴۰۴

چندان که گفتم غم با طبیباندرمان نکردند مسکین غریبانآن گل که هر دم در دست بادیستگو شرم بادش از عندلیبانیا رب امان ده تا بازبیندچشم محبان روی حبیباندرج محبت بر مهر خود نیستیا رب مبادا کام رقیبانای منعم آخر بر خوان جودتتا چند باشیم از بی نصیبانحافظ نگشتی شیدای گیتیگر میشنیدی پند ادیبان گفتن راز دل نزد کسانی که کاری از دستشان ساخته نیست، دردی از شما دوا نمی کند. به خاطر داشته باش آنکه به او دل باخته ای باید خود را تنها وقف تو کند. در غیر اینصورت صلاح در این است که از او جدا شوی. اگر می خواهی دچار غصه و پشیمانی نشوی از رهنمودهای سازنده افراد عاقل و دانا نهایت استفاده را ببر. ۱- حضرت حافظ در بیت های چهارم و پنجم می فرماید: * ما درد نهانی خودمان را به یار گفتیم زیرا که یار پزشک بیمار عشق ماست. پس درد را از پزشک پنهان کردن جایز نمی باشد. حال خود باید نیت خود را تفسیر نمایید. ۲- شما اسرار دل را با هر کسی فاش می کند که به صلاح نمی باشد. چون حسودان و رقیبان هر دو در کمین هستن. پس لازم است قدری خوددار باشید و با متانت عمل کنید و راز خود را فقط با افراد صالح و با تجربه و دلسوز در میان گذارید. ۳- این نیت دارای شدت و ضعف فراوان می باشد و هر چه در لابلای اشعار و طالع سیر می کنم جای درخشانی دیده نمی شود. زیرا ممکن است این نیت از شدت غرور یا از شدت درماندگی یا از روی شوخی یا از شدت علاقه باشد ولی هر چه باشد، فعلاً انجام این نیت به صلاح شما نمی باشد. اگر می توانید از آن صرف نظر کنید وگرنه به یکی از مشاهد متبرکه بروید و ضمن دعا، نذر خود را ادا کنید و با خلوص نیت از خداوند بخواهید که گشایش حاصل گردد. ۴- از زمان بهره بگیرید و صبر و حوصله را از دست ندهید. بر اعصابتان مسلط شوید و دست از لجبازی بردارید. زیرا هر پلک زدن نشانه مرگ یک لحظه است و مژه ها سوگواران سیاه پوش قتل عام لحظه هایند. بنابراین توصیه میکنم به مسافرت بروید چون به زودی موقعیت بسیار خوبی در انتظار شماست و خود نمی دانید. بطوری که زندگی شما دارای تحول بزگی می گردد. اگر عجله نداشته باشید عواملی باعث می شود تا در آینده شاهد موفقیت را در آغوش بگیرید. ۵- رنگ بنفش یا نخودی را برایتان پیشنهاد می کنم که بر ملاحت و زیبایی شما می افزاید و موجب می شود تا با اتکای به نفس بیشتر و صلابت و قدرت بیشتری در این راه گام بردارید. ضمناً نگرانی شما بر اثر وسواس و پریشانی خاطر است که با دعا و نیایش یا شنیدن موسیقی و گردش بر طرف می شود.