دمشق: توافقی با رژیم صهیونیستی درکار نیست

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، براساس گزارشها، سوریه امضای هرگونه قرارداد سازش یا «توافق صلح» با رژیم صهیونیستی را پیش از اجرای شروطش و اجرای توافق سال ۱۹۷۴ منتفی دانست. شبکه تلویزیونی سوریه، الاخباریه، به نقل از منبعی در رهبری این کشور گزارش داد که صحبت درباره عادیسازی روابط میان سوریه و رژیم صهیونیستی زودهنگام است و دمشق تا زمانی که طرف صهیونیستی مفاد توافق جداسازی سال ۱۹۷۴ را اجرا نکند، آماده مذاکره نخواهد بود. پیشتر، برخی رسانههای منطقهای و بینالمللی به نقل از منابع خود گزارش داده بودند که سوریه آماده است تا در ماههای آینده توافقی برای عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی امضا کند. با این حال، منبعی در دولت دمشق تأکید کرد که اظهارات درباره امضای توافق صلح با نمایندگان رژیم صهیونیستی در این مرحله زودهنگام است. به تازگی گدعون ساعر، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی بار دیگر اعلام کرد که این رژیم به عادیسازی روابط با سوریه و لبنان علاقهمند است، «به شرطی که منافع امنیت ملی حفظ شود.» او همچنین مدعی شد که بلندیهای جولان تحت هرگونه توافقی، همچنان تحت حاکمیت رژیم صهیونیستی باقی خواهد ماند. در دسامبر ۲۰۲۴، پس از تغییر قدرت در سوریه، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی ادعا کرد که توافق جداسازی نیروها با سوریه درباره بلندیهای جولان که اندکی پس از جنگ یوم کیپور ۱۹۷۳ حاصل شده بود، دیگر اعتبار ندارد، زیرا نظامیان سوری مواضع خود را ترک کردهاند. نتانیاهو تأکید کرد که با همکاری وزیر جنگ و با حمایت کامل کابینه، به ارتش رژیم صهیونیستی دستور داده است تا منطقه جداسازی نیروها را اشغال کند. بلندیهای جولان تا سال ۱۹۶۷ بخشی از خاک سوریه بودند. اما در جریان جنگ ششروزه، نیروهای رژیم صهیونیستی این منطقه را اشغال کردند و پس از جنگ یوم کیپور (۱۹۷۳)، طرفین توافقی برای آتشبس و جداسازی نیروها امضا کردند. در سال ۱۹۷۴، پستهای حافظ صلح سازمان ملل در بلندیهای جولان مستقر شدند. پس از سقوط دولت بشار اسد در اواخر سال ۲۰۲۴، رژیم صهیونیستی با سوءاستفاده از خلأ قدرت در سوریه، نفوذ خود را در این کشور بهطور چشمگیری افزایش داده است. این رژیم نهتنها بلندیهای جولان را بهطور کامل در کنترل خود گرفته، بلکه با حملات هوایی و تجاوزات مکرر، مواضع ارتش سوریه و نیروهای همپیمان آن را هدف قرار داده است. هدف اصلی صهیونیستها، تضعیف قدرت مقاومت در سوریه و گسترش نفوذ امنیتی و نظامی خود در منطقه است. جامعه بینالمللی تاکنون واکنش جدی به این تجاوزات نشان نداده است.